przeżywam orgazm wszechczasów. absolutnie niesamowite. one. sound of silence. i losing my religion. a potem te Polski. nie pytaj o nie. i jeszcze i jeszcze. a świat dziwny jest. człowiekiem gardzi człowiek od tylu lat. aż wstyd. a jednak. ktoś zabija słowem. tak jak nożem. i są też ludzie dobrej woli. cokolwiek to znaczy. najwyższy czas zniszczyć w sobie. nienawiść. rozbiór piosenek na myśli. słów na części. na dwunastym ze stu. niemen. a wcześniej krejzi dajmond. i mocno wierzę w to. a później wyobraź sobie, że nie ma nieba. weź farby swojego dziecka i maluj. to takie łatwe. pomieszać. szarość zrobić z błękitu. imagine. wcale nie jestem marzycielem. twardo chodzę po ziemi. zbyt. spadł już listopadowy deszcz. a tatuś śpi? tak, kochanie. to ja też chcę spać. i nic nie jest ważniejsze. i forever. tak wiele godzin niesamowitości. i tak nie wiele do końca. chciałbym ten top wszech czasów wydłużyć, rozciągnąć na zawsze. przecież jest wczech czasów. przecież wszyscy go lubią na facebooku. and nothing else matters. i chciałbym jeszcze głośniej. zapadła noc. a początek i koniec jest wciąż taki sam. ja też go kiedyś raz zagrałem. oj będzie się działo. de dors. ileż można tak mieć drgawki podniecenia? nerwowo drepczę między dźwiękami. nie mogę usiąść obok Ciebie kochana. muszę się poruszać. jestem bohemian. jestem rapsody. a teraz to już tylko epitaph. a właściwie to jestem aż epitaph. niesamowite. i już tylko godzina pozostała. a tam najnajnaj. głupio aż pomyśleć, że jutro żadna z twarzy, które oglądać będę nie będzie wiedzieć. o rozumieniu nie wypada mówić. tylko my. a człowiek, który podarował mi płytę King Crimson nie wiem, gdzie mieszka i z kim. on też był king. i bohemian był. a teraz mój. najdłuższy z możliwych. archive. again. niesamowity. bardziej niż pół wieku poezji jaskra. zapalę sobie aż. chory będziesz jutro. nie palisz przecież. nie ważne. to mój wieczór. ostatni w tym roku taki. a przeżywałem go już kiedyś. raz jeden. a potem się potoczyło. wszystko. tak właśnie. papieros zgasł. cienki. miętowy. nie dla mężczyzn. długie piosenki dają szansę, żeby się rozejrzeć. rysunki juleczkowe. zdjęcia szczęśliworodzinne. zaproszenie na premierę historii nie mojego życia. świece różowe. przebłyski. chłód zza okna otwartego. again. najbardziej niesamowita muzyka mojego życia. efekt programowania syntezatorów. hipnotyzujący wręcz wokal. biec. pędzić w szaleńczym galopie. wyć. krzyczeć bez kontroli. zjednoczyć się z... It's tearing me apart... It's tearing me apart ... It's tearing me apart... nagi siedzę w na tym krześle. child in time. poszły spać moje kobiety. a jest tylko wish you were here. a jednak niespodzinaka. jak dla mnie. na drugim: brother in arms. bo jednak nie lubię Led Zeppelin - Stairway To Heaven. tak samo jak nie jestem fanem pukania do nieba bram. w żadnej wersji. i tak to bywa. emocje swoją strukturą są jak narkotyki. góra – dół. dół – góra. i chciałoby się je kontrolować. bo to jedyne sensowne wytłumaczenie. i wyjście. ale nie da się. bo nie ma skutecznych wyjść. na jedyne skuteczne wyjście jeszcze za wcześnie. 

Nie potrafię uwierzyć w to, co się dzieje. Czekam na koniec. Czekam na początek. Maluję jesień. Poszukuję jesieni na schodach. Nie wiem, gdzie jej szukać. Z głośników koncert Bee Gees. Na kanale polonia 1. To najbardziej niemożliwe. A jednak. Każdy lubi boogie. Hahaha. Tataaa. Czy mogę to przykleić do miseczkę? Tak, kochanie. Możesz. Jest późno. Pierwszy raz oczekuję nowego roku. Liczę na coś. Na kolejny. Na lepszy. I pierwszy raz mam postanowienia. Chcę być. Lepszy. Niż jestem. Inny. Nie! Nie, inny. Kolejny raz nie ucieknę. Nie mogę. Nie chcę. Córeczka mnie potrzebuje. Muszę kończyć...

Śniło mi się, że zaspałem. Że obudziłem się o jedenastej i nie poszedłem do pracy. Zerwałem się z łóżka i pognałem do kuchni. Szósta osiem. Spokojnie... Kawa. Komputer. Za oknem mgła. Ptaki śpiewają. Jeżdżą samochody, autobusy. Cisza. Takiego spokoju nie ma tu prawie nigdy. Za ścianą śpią moja szczęścia, nad którymi czuwa kot na parapecie. Z rękami na klawiaturze przeglądam twarze ludzi, których znałem. Których spotkałem na dłużej lub niekoniecznie. Kawa smakuje jak nigdy. Idealny poranek. Oglądam minione dni. Ale myślę to tym, co dziś i co dalej... Codzienne oczywistości. Ale nie tylko. Trzeba coś zmienić. Podjąć nowe wyzwania. Ruszyć znów przed siebie w nowym kierunku. A może nie. Może trzeba się skupić na codziennych oczywistościach... Już czas. Dzwoni budzik. Zaraz będzie kolejny. Koniec poranka. Pora iść...